کد خبر: ۱۰۰۳
تاریخ انتشار:۱۰ آبان ۱۳۹۷ - ۲۰:۴۵
اهداف و باید و نبایدهای آن
محمدحسن سرائی / نویسنده
همیشه نوشته‌ایم که چه کارهایی انجام دهیم تا موفق شویم اما این بار می‌خواهیم از کلیشه معروف فاصله بگیریم و بررسی کنیم که چه کارهایی نباید انجام دهیم یا بهتر بگوییم در روند رسیدن به هدف چگونه قدم برداریم تا به موفقیت‌های بیشتری برسیم و رویاهای خود را در آغوش بکشیم در ادامه پنج مورد از کارهایی که در رسیدن به هدف باید به انجام آنها دقت کنیم آمده است:
بسیاری از افراد وقتی دست به کاری می‌زنند از زمان شروع کار تا پایان آن مدت زیادی نمی‌گذرد که خسته می‌شوند و دیگر نمی‌توانند به کاری که جزو علاقه مندی های آن‌ها بوده است ادامه دهند، وقتی با آنها هم صحبت می‌شوی گله می‌کنند که نتیجه مطلوبی که می‌خواستم با انجام این کار حاصل نشد. نکته بسیار حائز اهمیت این است که در کنار علاقه مندی به یک هدف و کار لازم است ما قدری صبر و مداومت داشته باشیم تا به خواسته‌های خود برسیم، این یعنی نتیجه گیری فوری و زود هنگام در رسیدن به یک هدف اشتباه است، ما باید روند را بررسی کنیم و اگر روند مطلوب و رو به رشدی داریم هدف خود را دنبال کنیم. همیشه به یاد داشته باشید کسانی که به دنبال ایجاد یک روند مطلوب و مفید در زندگی هستند زندگی بسیار بهتری را نسبت به کسانی که به دنبال یک نتیجه مطلوب و فوری می‌گردند خواهند داشت. پس لطفاً روند گرا باشید.
داشتن هدف خوب است و انسان بی هدف قطعاً در پاسخ به این سؤال که «برای چه زندگی می‌کند؟» بی جواب خواهد بود. دنبال کردن اهداف نیز خصوصیت انسان‌های تلاش گر و با پشتکار است اما اینکه بر روی یک هدف حتی اگر حاصلی برای ما ندارد مداومت پیش از حد کنیم اشتباه است، اینکه به خاطر داشتن یک هدف از برنامه‌ها و پیشنهادهای مطلوبی که گاهی می‌تواند زندگی ما را تغییر دهد و به مقصد مورد نظر در زندگی برساند دست بکشیم، اشتباه است. در کنار داشتن هدف لازم است قدری انعطاف پذیر باشیم. بدانیم که تغییرات کوچک ممکن است به نفع ما تمام شود و در برابر آنها به هیچ وجه مقاومت نکنیم، انعطاف پذیری و دنبال کردن اهداف در کنار یکدیگر مرز بسیار باریکی دارند و تشخیص این کار بسیار دشوار است، اما قطب نمای قلب شما و علاقه مندی های شما قطعاً در تعیین مسیر و چه میزان انعطاف داشتن به شما کمک خواهد کرد.
گاهی بعضی انسان ها با سرعت پایینی به سمت هدف حرکت می کنند و یکی از دلایلی که معمولا خیلی از انسان ها از اهداف خود دست می کشند و حاضر نیستند برای رسیدن به آنها وقت بگذارند این است که در میانه راه خسته می شوند، هر هدفی را که در زندگی تعیین می کنند نمی توانند به سرعت به آن دست پیدا کنند و از مدت زمانی که در برنامه ریزی های خود برای آن تعیین کرده اند مسیر طولانی تری را طی می کنند. به نظر می رسد مشکل عمده این افراد نه در انتخاب هدف و نه در دشواری مسیر، بلکه ریشه اصلی مشکل، از تنظیم نبودن ریتم زندگی این افراد است. لازم است این قبیل انسان ها ابتدا ریتم زندگی خود را تنظیم کنند و سعی کنند با ریتم منظم و البته با سرعتی مناسب به سمت هدف حرکت کنند. 
این جمله را بسیار شنیده ایم که می گویند «به چیز هایی که می خواهی فکر کن قطعا به آنها خواهی رسید.» قدرت فکر و قدرت رویاپردازی یکی از برترین قدرت هایی است که خداوند در اختیار ما قرار داده است. در اینکه بتوانیم خواسته های خود را آرزو کنیم، برای رسیدن به آنها رویاپردازی کنیم و تلاش بی وقفه تا به آنها برسیم شکی نیست اما شما تصور کنید فردی را که موزیسین است، گاهی شعر می گوید و حالا تصمیم گرفته و هرشب رویاپردازی می کند تا قهرمان وزنه بردای شود، قطعا چینن چیزی امکان پذیر نخواهد بود و  نه تنها موزیسین جوان قهرمان وزنه برداری نخواهد شد بلکه شغل اصلی خود یعنی آهنگ سازی و شعر گفتن را نیز از دست خواهد داد. در رسیدن به اهداف رویاپرداز باشید اما یک رویاپرداز واقع بین و واقع گرا. سعی کنید با قدرت توهم به پیش نروید بین رویاپردازی و توهم گرایی تفاوت است اما تشخیص آنها سخت است. پس حتما رویاپردازی کنید ولی همراه با واقع گرایی و بدانید که خواستن توانستن است.
قطعا برای موفقیت در هر کاری چند راه حل وجود دارد اما برای انجام ندادن همان کار هزاران بهانه وجود دارد، بهانه گیری و بهانه آوردن بسیار آسان است اما قدم گذاشتن در مسیر و حرکت به پیش برای برآورده کردن تمام آرزوها و هدف ها کار سختی است یا حداقل در همان ابتدای مسیر دشوار خواهد بود، اما وقتی قدم در مسیر بگذارید و حرکت کنید بدن شما گرم خواهد شد، درست مثل یک ورزشکار که در ابتدای تمرینات روزانه اش کاری سخت دارد اما همین که بدنش گرم شود دیگر جدا کردن او از ورزش مورد علاقه اش دشوار خواهد بود، پس لطفا بهانه ها را کنار بزنید و راه حل هایی را بیابید که شما را در رسیدن به اهداف کمک می کند، به یاد داشته باشیم که «بهشت را به بها می دهند نه بهانه...»

شماره 65 دوهفته نامه آیت ماندگار