سرمقاله
همه، جانمان بسوخت! همه جان و سر شدیم!

همه، جانمان بسوخت! همه جان و سر شدیم!

حجت‌الاسلام محسن ذاکری / پژوهش‌گر
یادداشت
به‌سوی سرنوشت

به‌سوی سرنوشت

مهدی توکلی‌تبریزی / داستان‌نویس
اطلاعاتی درباره ویرایش متن

اطلاعاتی درباره ویرایش متن

شبنم خدایاری / ویرایش‌گر
دغدغه‌های میرزاده عشقی برای ایران

دغدغه‌های میرزاده عشقی برای ایران

عباس مهری‌اردستانی / پژوهشگر
فاصله کهکشانی عارف با بدنه اجتماعی

فاصله کهکشانی عارف با بدنه اجتماعی

مسعود پیوسته / روزنامه‌نگار
گزارش
محکومیت ترور

محکومیت ترور

جهانگیر مصلی
جنگ فرهنگ‌ها!

جنگ فرهنگ‌ها!

گروه سیاسی
کد خبر: ۱۵۷۸
تاریخ انتشار: ۲۰:۰۷ - ۱۶ آذر ۱۳۹۸ - 07 December 2019
امیرحسین مصلی / سردبیر
آیت ماندگار- همین دو سال پیش بود که پس از ناآرامی‌های دی‌ماه سال 96 که مردم به گرانی‌ها اعتراض داشتند، تمام مسئولان یکپارچه شعار می‌دادند: اعتراض حق مردم است! حتی صحبت از لزوم اختصاص مکان‌هایی خاص برای تجمعات مسالمت‌آمیز مردم به میان آمد؛ اما حالا که بار دیگر مردم به افزایش ناگهانی «قیمت بنزین» اعتراض دارند با آنکه مسئولان کماکان صحبت از حق اعتراض مردم می‌کنند، اما در عمل راهکاری برای اعتراض قانونی و مسالمت‌آمیز برای مردم وجود ندارد! متاسفانه با عقب‌نشینی نمایندگان مجلس حتی راهی برای پیگیری مطالبات معترضان از مجاری قانونی هم نیست.
در این میان نه احزاب اصلاح‌طلب و اصولگرا و دیگر نهادهای مدنی که خود را برای تبلیغات انتخاباتی آماده می‌کنند، تمایلی دارند که در این رابطه طبق اصل 27 قانون اساسی درخواست راهپیمایی اعتراضی بدهند؛ و نه وزارت کشور و دیگر مقامات امنیتی مایل هستند تا مجوزی به چنین درخواستی‌هایی بدهند!
در چنین شرایطی که در میان مسئولان کشور اراده‌ای برای ساماندهی به اعتراضات مسالمت‌آمیز مردم از مجرای قانون وجود ندارد، مشخص است که بستری برای به خشونت کشیده‌شدن اعتراضات و همچنین سوءاستفاده احتمالی گروه‌های تندرو و عوامل بیگانه از چنین بستری ایجاد می‌شود!
حال مسئولان با چه منطقی می‌گویند از اعتراضات حمایت می‌کنیم اما از اغتشاشات نه؟!
مگر با بی‌تدبیری آنان مرزی بین اعتراض و اغتشاش باقی مانده است؟ خاصه آنکه طی یک سال اخیر مسئولان از رسانه‌ها و تریبون‌های رسمی همواره اخبار مرتبط با تظاهرات «جلیقه زردها» که در اعتراض به گرانی دو درصدی قیمت بنزین به خیابان‌های شهرهای مختلف پاریس آمده بودند را پوشش گسترده‌ای دادند. آن هم در راستای مقابله با استکبار جهانی و سرمایه‌داری! و صداوسیما نیز به‌عنوان بزرگترین متولی فرهنگ‌سازی در کشور نیز به شکل مرتب با پخش تصاویر تخریب اماکن عمومی و دولتی به دست شورشیان فرانسوی در اعتراض به سیاست‌های اقتصادی دولت «امانوئل مکرون» عملاً از چنین حرکت‌هایی حمایت کرده است.
اکنون آن‌ها چطور می‌توانند وقوع چنین وقایع ساختارشکنی را در ایران محکوم کنند؟ و مردم چطور باید به این گفته‌ها اعتماد داشته باشند؟!

شماره ۸۷ دوهفته نامه آیت ماندگار
نظرشما
نام:
ایمیل:
* نظر:
شعرخوانی
دیروز اگر سوخت

دیروز اگر سوخت

سلمان هراتی
کارتون
بدون شرح!

بدون شرح!

جوزف بندزیچا
پربازدیدترین ها