سرمقاله
«صدتایی» شدنی که آسان نبود

«صدتایی» شدنی که آسان نبود

محمد آیتی / مدیرمسئول
یادداشت
از چادگان تا اردستان در پی کاوه آهنگر

از چادگان تا اردستان در پی کاوه آهنگر

عباس مهری‌اردستانی / پژوهش‌گر
آیا ماسک‌زدن همه چیز است؟

آیا ماسک‌زدن همه چیز است؟

اکبر زمانی / روزنامه‌نگار
زلزله و بحران آتش‌سوزی در کشور

زلزله و بحران آتش‌سوزی در کشور

فریبرز ناطقی‌الهی / استاد دانشگاه
سلطان‌کشی یا سلطان‌سازی؟!

سلطان‌کشی یا سلطان‌سازی؟!

امیرحسین امیرفیض / روزنامه‌نگار
گزارش
چرا رویای 92 بدل به کابوس 99 شد؟

چرا رویای 92 بدل به کابوس 99 شد؟

امیرحسین امیرفیض / روزنامه‌نگار
همدستی ترامپ و کرونا!

همدستی ترامپ و کرونا!

جهانگیر مصلی / خبرنگار
دروغ_ممنوع

دروغ_ممنوع

گروه اجتماعی
کد خبر: ۱۸۴۲
تاریخ انتشار: ۱۲:۳۰ - ۲۰ بهمن ۱۳۹۸ - 09 February 2020
با ترور سردار سلیمانی توسط واشنگتن، خطوط قرمز، از میان رفت و این یک اقدام بی سابقه از سوی آمریکا بود. پاسخ تهران به اقدام آمریکا نیز هدف گرفتن عین الاسد با موشک و به صورت مستقیم بود.

آیت ماندگار- عبدالقادر فایز مدیر دفتر الجزیره در تهران در رشته توئیتی طولانی به تحلیل تحولات جدید در روابط ایران و آمریکا پرداخت.

 از زمانی که ترامپ وارد کاخ سفید شد، ۳ نشانه، تغییر در رابطه بین ایران و ایالات متحده را شکل داد:

۱-پایان معادله «نه جنگ و نه صلح» که ۴۰ سال پایدار مانده بود.

۲-سیاست هجومی‌تر آمریکا که به دنبال واداشتن ایران به واگذاری برگ‌های برنده استراتژیکش در سه حوزه است:

-بخش حیاتی برنامه‌های هسته‌ای

-برنامه‌های موشکی

-نفوذ منطقه‌ای

-برنامه‌های فضایی

با ترور سردار سلیمانی توسط واشنگتن، خطوط قرمز، از میان رفت و این یک اقدام بی سابقه از سوی آمریکا بود. پاسخ تهران به اقدام آمریکا نیز هدف گرفتن عین الاسد با موشک و به صورت مستقیم بود؛ آنچه که در طول ۴۰ سال گذشته تهران به آن فکر نکرده بود.

این تغییر بزرگ، در قواعد درگیری، نبرد بین تهران و واشنگتن را براساس ضرورت ایجاد حالت بازدارندگی جدید استوار کرد و به نظر می‌رسد این حالت بازدارندگی، در وهله اول حول محور جغرافیای سیاسی می‌چرخد:

-آمریکا از تهران می‌خواهد به طور کلی از نفوذ منطقه‌ای خود چشم پوشی کند و این به معنای امنیت ملی شکننده برای ایران است.

-شعار ایران، بیرون رفتن نیرو‌های آمریکایی از منطقه است؛ که این به معنای مشروع نشان دادن هدف گرفتن حضور آمریکا در مرحله آینده است، که می‌تواند ضرورتا به شکل مستقیم و از طریق ایران نباشد.

این دو شعار، نمی‌توانند تنها با اتکا به قدرت نرم، محقق شوند و لزوما قدرت سخت وارد میدان می‌شود؛ بدین معنا:

۱-مرحله آینده سخت‌تر و خشونت آمیز‌تر خواهد بود.

۲-خروج رویارویی از میدان‌های قدیمی آن، به سمت میدان‌های دیگر.

۳-نگرانی دولت‌های متعددی در منطقه، از انجاکه ایستادن در نقطه‌ای متوزان، برای آن‌ها دشوار است؛ از این رو اغلب آن‌ها تلاش می‌کنند نقش میانجی را ایفا نمایند.

۴-عقب نشینی ملموس از اصل مذاکره، که این مقوله را در اذهان تداعی می‌کند: «زمانی که مذاکره پایان یابد، جنگ شروع می‌شود، نه زمانی که صدای اولین گلوله را بشنویم».

طبق ارزیابی من، راه حل آوردن دو کشور پای میز مذاکره، نیازمند دو امر است:

۱-قبول این نکته از سوی تهران که آمریکا از توافق هسته‌ای خارج شده و درخواست توافق جدیدی را دارد.

۲-پذیرش این تفکر از سوی واشنگتن که ایران هرگز بعنوان یک شکست خورده مذاکره نخواهد کرد و آمریکا باید در مورد تحریمها، امتیاز متوزان و واقعی بدهد.

منبع: انتخاب
نظرشما
نام:
ایمیل:
* نظر:
شعرخوانی
کارتون
بدون شرح!

بدون شرح!

معمر اولچای
آخرین اخبار
پربازدیدترین ها
پربحث ترین ها