ز حج و عمرهات جانا دلافسردهام آن شد
که از هجران فرقت اشک چشمم رود جیحان شد
هزاران حاجی از جور سعودیهای بیایمان
به راه حق در آن وادی چو اسماعیل قربان شد
بهجای احترام از زائرین در ماه ذیحجه
به پرتاب گلوله یا به سنگ و چوب مهمان شد
خدایا داد مظلومان بگیر از آن ستمکاران
کزین ظلم و ستم یکسر جهانی زار و نالان شد
الها آیتی شبها دعاگو، اشکریزان است
گهی از غم پریشان و گهی چون بید لرزان شد
مرحوم آیت الله نابغ آیتی - ۱۳۶۷
پینوشت:
این شعر توسط مرحوم آیت الله نابغ آیتی و پس از قتلعام پانصد نفر از حجاج ایرانی در ۹ مرداد ۱۳۶۶ به دست ابن سعود سروده شد که خواندن آن پس از ۲۹ سال از آن واقعه و در سالگرد فاجعه هولناک منا همچنان دارای روح است.
شماره 19 دوهفته نامه آیت ماندگار